Als enthousiaste maar relatief onervaren fietser ging ik mee met manlief naar Mallorca om te fietsen. Er is in die ene week een wereld voor mij open gegaan, in meerdere opzichten.

Allereerst vond ik het bijzonder amusant om de fanatieke fietsers in ons gezelschap te observeren. Ik heb me niet eerder gerealiseerd hoe ijdel deze soms zijn: Met hun gladde en ingevette kuiten, getooid in shirtjes in oneindig veel variaties en uiteraard helemaal passend bij DE eigen en unieke fiets, raken zij niet uitgepraat over tandwieltjes, zadelpennen, fietsmerken en uiteraard de juiste kleding. En ik moet bekennen, het werkte aanstekelijk.

Fietsers op de weg kregen ook van mij in gedachten meedogenloos een rapportcijfer toegekend voor fiets, kleding en totaalplaatje. En ook ik snuffelde hebberig rond bij de wielersportwinkel Bequi vlakbij het hotel, azend op de hipste wielershirtjes met korting. Maar het fietsen op Mallorca heeft ook mijn ogen geopend voor de schoonheid van het eiland. Zodra ik op de fiets het hotel achter me liet, werd ik al snel geconfronteerd met het enorme contrast tussen de drukte op de volgebouwde strandzone en het vredige binnenland met olijf- en sinaasappelbomen en de mooie vergezichten over de Middellandse Zee. Het zoemende, tikkende geluid wanneer je fietst vind ik zo mooi en werkt op mij in als een mantra. Dit geluid in combinatie met mooi weer, een sappig groen landschap, een cappuccino halverwege de tocht op een terrasje en een bord pasta na afloop, maakt dat het fietsen op Mallorca een feest is.

Nieuw voor mij was het fietsen in een groepje. Dit vond ik een leuke ervaring. Gelukkig werd er rekening gehouden met de langzaamste fietser, meestal was ik dat.

Gedurende de week hebben wij één dag niet gefietst, maar de hoofdstad Palma de Mallorca bezocht, welke overigens verrassend mooi is. Deze stad heeft alles voor een perfecte citytrip: de ligging aan zee, een pittoreske oude wijk, een schitterende kathedraal en leuke winkels. De gebouwen in modernismostijl, de Catalaanse versie van art nouveau, zijn erg mooi.

De mooiste tocht? De klim naar het klooster van Randa. Het Santuario de Cura ligt op de top van de 500 meter hoge Randaberg. Het was zonnig, fris en de ideale temperatuur voor een klim. Eenmaal boven, op het terras van de Cura, genoten we van koffie, taart en een prachtig uitzicht. (zie foto) En daarna, zoeffffff, weer naar beneden. Heerlijk!

Martiene Bertrams